Kroplówka i mikronawadnianie: Zestawy i Kroplacze Ogrodowe

Kroplówka i mikronawadnianie: podlewanie bez marnotrawstwa

System kroplówkowy dostarcza wodę bezpośrednio do nasady rośliny, w ilości od 2 do 8 litrów na godzinę w zależności od wybranego przepływu kroplacza. W porównaniu z podlewaniem lancą lub wężem porowatym, zmierzona oszczędność wynosi od 30 do 50% mniejszego zużycia wody w ciągu sezonu uprawy, ponieważ woda nie spływa po powierzchni gleby i nie paruje na powierzchni. Dla ogrodu warzywnego o powierzchni 20 m² podstawowy zestaw z wężem PE 16 mm, 20 regulowanymi kroplaczami i programatorem w zupełności wystarczy, przy budżecie zaczynającym się od 40 do 60 euro bez kranu.

Kroplówka, mikrozraszanie czy wąż porowaty: jakie nawadnianie do jakiej uprawy

Klasyczny kroplacz sprawdza się przy roślinach rozstawionych: pomidory, cukinie, krzewy, róże, krzewy winorośli. Mikrozraszanie natomiast rozpyla wodę na promieniu od 1 do 3 metrów i jest przeznaczone do gęstych rabat lub siewów w rzędach, tam gdzie pojedynczy punkt wodny nie wystarcza do pokrycia strefy korzeniowej. Wąż porowaty (lub wąż ociekowy) rozprowadza wodę na całej swojej długości pod niskim ciśnieniem – rozwiązanie odpowiednie dla żywopłotów i ciągłych rabat, ale mniej precyzyjne przy dawkowaniu dla poszczególnych roślin.

Przepływ i rozstaw kroplaczy w zależności od typu uprawy

Kroplacz 2 l/h sprawdza się w doniczce lub skrzynce z częstym podlewaniem. Dla rzędu pomidorów lub cukinii przepływ 4 l/h w rozstawie co 30-33 cm odtwarza stałą wilgotność, jakiej te wodochłonne uprawy wymagają latem. Na krzewach i małych drzewkach owocowych dwa kroplacze 8 l/h umieszczone po obu stronach pnia, w odległości 20-30 cm od nasady, zapobiegają zastojowi wody przy korze, jednocześnie nawadniając aktywną strefę korzeniową.

Instalacja sieci mikronawadniania krok po kroku

Ciśnienie w sieci domowej często przekracza 3 bary, podczas gdy standardowy kroplacz pracuje między 1 a 2,5 bara. Reduktor ciśnienia zamontowany na początku sieci, tuż za kranem, chroni złączki i stabilizuje przepływ na całej długości węża. Filtr siatkowy 120-150 mesh, umieszczony zaraz po nim, zatrzymuje cząstki, które w średnim okresie zatykają kroplacze, zwłaszcza jeśli woda pochodzi ze zbiornika do zbierania deszczówki, a nie z sieci miejskiej.

• Wąż główny: PE 16 lub 20 mm w zależności od długości sieci, zakopany lub ułożony na powierzchni pod ściółką
• Złączki i kroplacze: nabijane lub zintegrowane w linii, o stałym przepływie (2, 4, 8 l/h) lub regulowane od 0 do 40 l/h
• Programator: mechaniczny na baterię do prostego cyklu, elektroniczny wieloprogramowy do kilku stref z różnymi harmonogramami

Wąż należy rozwinąć w pełnym słońcu, aby zyskał na elastyczności przed montażem – w przeciwnym razie stawia opór i pęka na zgięciach. Przepłukanie na końcu linii, otwarte na kilka sekund po napełnieniu, usuwa powietrze i pozostałości produkcyjne, które w przeciwnym razie z czasem zatykają pierwsze kroplacze linii.

Programowanie nawadniania kroplowego w zależności od pory roku

W okresie letnim dwa krótkie cykle po 15-20 minut wcześnie rano i pod koniec dnia ograniczają parowanie skuteczniej niż jedno długie podlewanie. Programator na baterię zazwyczaj wytrzymuje cały sezon (od kwietnia do października) bez wymiany baterii, pod warunkiem ochrony przed bezpośrednim deszczem pod małą osłoną. W przypadku upraw doniczkowych, które wysychają szybciej niż w gruncie ze względu na mniejszą objętość podłoża, codzienny cykl 5-10 minut na kroplacz 2 l/h pozostaje podstawą, do dostosowania w zależności od nasłonecznienia i wielkości pojemnika.

Konserwacja sieci zapobiegająca zatykaniu

Płukanie sieci poprzez otwarcie końców linii, dwa do trzech razy w sezonie, usuwa kamień i osady zmniejszające przepływ kroplaczy samoregulujących. Filtr czyści się z tą samą częstotliwością, zwłaszcza przy wodzie ze studni lub zbiornika, bardziej zanieczyszczonej cząstkami niż woda miejska. Przed zimą całkowite opróżnienie sieci i przechowywanie programatora w miejscu chronionym przed mrozem zapobiega pęknięciom złączek plastikowych narażonych na temperatury ujemne.